ՁԻՆ, ԵԶԸ, ԱՔԼՈՐԸ, ԿԱՏՈՒՆ ԵՎ ԽԵՑԳԵՏԻՆԸ

ՁԻՆ, ԵԶԸ, ԱՔԼՈՐԸ, ԿԱՏՈՒՆ ԵՎ ԽԵՑԳԵՏԻՆԸ

Լեհական ժողովրդական հեքիաթ Թարգմանությունը Ռաիսա Ղարագյոզյանի

Շատախոս կոշիկը

Շատախոս կոշիկը

Կար-չկար, մի շատախոս կոշիկ կար։ Աջ ու ձախ նա անընդհատ պատմում էր այն ճանապարհների մասին, որտեղով անցնում էր։ Բայց շատախոս լինելուց բացի, նա նաև մի քիչ գլուխգովան էր։ Միայն գեղեցիկ ճանապարհների մասին էր պատմում։

Հեքիաթ «Ինչպես առաջացան թիթեռների թևերը»

Հեքիաթ «Ինչպես առաջացան թիթեռների թևերը»

Օլգա Գավրինցևա Շատ տարիներ առաջ, երբ երկնքին կարելի էր հասնել ամենաբարձր ծառի կատարին կանգնելով, երկրի վրա ծիածան գոյություն չուներ։ Իսկ թիթեռներն էլ թևեր չունեին։ Նրանք նեկտար գտնելու համար ծաղկից ծաղիկ սողալով էին հասնում։

Հեքիաթ թիթեռների ընկերության մասին

Հեքիաթ թիթեռների ընկերության մասին

Նկարազարդ հեքիաթ թիթեռների մասին։

Դատավոր աղվեսը

Դատավոր աղվեսը

(վրացական հեքիաթ) Կար չկար մի կապիկ կար, անդադար, ինչպես բոլոր կապիկները։ Նա իր քիթը միշտ մտցնում էր իրեն չվերաբերող գործերի մեջ։ Մի անգամ կապիկը քարերի կույտ նկատեց ու հետաքրքրասիրությունը սկսեց անհանգստացնել նրան։ «Պետք է տեսնել, թե ինչ է այնտեղ թաքնված»։ Կապիկը սկսեց քարերը մի կողմ դնել։ Մի անցք բացվեց։ Անդադարը իր թաթը մտցրեց բացված անցքի մեջ, տեսնելու, թե ինչ կգտնի այնտեղ։ Իսկ անցքից դուրս սողաց մի հսկա օձ։ Դուրս գալով.

Կատուն ու աղվեսը. ռուսական ժողովրդական հեքիաթ

Կատուն ու աղվեսը. ռուսական ժողովրդական հեքիաթ

Մի մարդ մի ծույլ ու անբան կատու ուներ։ Մի օր մարդը ձանձրացավ կատվին տիրություն անելուց ու որոշեց նրան կորցնել։ Տարավ կատվին անտառ ու այնտեղ թողեց։ Թափառեց կատուն անտառում ու հանդիպեց աղվեսին։

Հեքիաթ նապաստակի և փղի մասին

Հեքիաթ նապաստակի և փղի մասին

(Հնդկական հեքիաթ) Շատ վաղուց հեռավոր հնդկական ջունգլիներում ապրում էր փղիկը։ Նա մի նապաստակ ընկեր ուներ։ Նապաստակը շատ մեծ էր, բայց միևնույնն է, փոքր էր փղիկի հետ համեմատած։ Բայց չնայած չափսերի այդ տարբերությանը, նապաստակն ու փղիկը լավ ընկերներ էին ու միշտ միասին հետաքրքիր խաղեր էին խաղում։

«Ինչպե՞ս օգնեցին Ձմեռ Պապիկին». Քեյթ Վիլ

«Ինչպե՞ս օգնեցին Ձմեռ Պապիկին». Քեյթ Վիլ

Նոր Տարուն մնացել էր ընդամենը մեկ օր։ Ամենուր գեղեցիկ գույնզգույն լույսեր էին վառվում, իսկ պատուհաններից երևում էին զարդարված տոնածառերը։ Իսկ եթե ուշադիր լինենք, ապա մարդկանց մեծ բազմության մեջ կարելի է տեսնել չորս ընկեր-գազաններին։ Դրանք արջուկ Օտտո Վիդրան ու նրա ընկերներ սկյուռ Վիլլին, խլուրդ Դիդոն ու մկնիկ Պիպին էին։ Նրանք ևս գնում էին քաղաքի ամենամեծ տոնածառը տեսնելու և մյուսների հետ ուրախանալու։ Քանի դեռ ընկերները տոնական երգեր էին լսում, Պիպին մոտակա տներից.

«Նոր Տարին անտառում» Սվետլանա Բորդներ

«Նոր Տարին անտառում» Սվետլանա Բորդներ

Եկավ ձմեռը։ Անտառային կենդանիներն աշխատեցին ողջ ամառը և ձմռան պաշար հավաքեցին։ Բոլորն էլ ուտելիք բավականաչափ հավաքել էին ու սառնամանիքը նրանց չէր վախեցնում։ Դրսում հրաշալի ձմեռային եղանակ էր, ձյունը պարելով իջնում էր ցած։

Նվեր սիրելի տատիկի համար

Նվեր սիրելի տատիկի համար

Ամանորի նախօրեին Պիպի անունով մկնիկն անուշ քնած էր իր բնում, երբ ինչ-որ մեկը դուռը թակեց և  լուռ հեկեկոց լսվեց։ Պիպին վեր թռավ, բացեց աչքերն ու նայեց ժամացույցին։ Մինչ Նոր տարին դեռ վեց ժամ կար։ «Տեսնես այդ ո՞վ է և ինչո՞ւ է հեկեկում»,- մտածեց Պիպին ու հագնելով տնային կոշիկները, գնաց դուռը բացելու։

1 2 3